|
|
O principe e a anduriña
Fará pedazos o meu
corazón,
pero non espero máis.
As árbores tremeran,
detrás de cada folla adiviñarei un páxaro
coa sua mesma cara,
o sustento chegará por bocas inimigas,
rulas piadosas enviarán mensaxes.
En cada tronco e en cada pola
atoparei una sinal ameazante ou propicio.
Esquecerei o deber, esquecerei os amigos,
as cousas por facer iranse amoreando
e quedando atrás a caza o o voo.
Adelgazarei,
chegará o día de emigrar á calor
e non me atopará a xefa da escadra,
retrasarei os plans da coletividade
e da xeoloxía.
A ciencia deterase nun pozo de dúbidas por min,
e eu quedarei detrás.
Pero non espero máis:
fará pedazos o meu corazón.
(EL PRÍNCIPE Y LA GOLONDRINA
Hará pedazos mi corazón,/ pero no espero otra cosa.//
Tiritarán los
árboles,/ detrás de cada hoja adivinaré un
pájaro/ con su misma cara,/el
sustento me llegará por bocas enemigas,/tórtolas
piadosas enviarán
mensajes,/ en cada tronco y cada rama/ encontraré una señal
amenazante o
propicia,/me olvidaré del deber, olvidaré a los
amigos,/ las cosas por hacer
ser irán acumulando/ y quedando atrás la caza y
el vuelo.// Adelgazaré,/
llegará el día de emigrar al calor/ y no me encontrará
la jefa de
escuadra,/retrasaré los planes de la colectividad/ y la
geología./ La
naturaleza se detendrá en un pozo de dudas por mí,/
y yo me quedaré atrás.//
Pero no espero más:/ hará pedazos mi corazón.)
VER 'UN POEMA'
ANTERIORES
|